23 πράγµατα που δεν µας λένε για τον καπιταλισµό

Αν µας τα έλεγαν τότε, ίσως τα πράγµατα να ήταν αλλιώς. Ίσως να µην κυριαρχούσαν οι πλούσιοι στην κοινωνία, ίσως οι πολίτες να µην ήταν όµηροι των τραπεζιτών και ίσως οι πολιτικοί των κοµµάτων εξουσίας να έτρεχαν να κρυφτούν. Γιατί υπάρχουν τουλάχιστον «23 πράγµατα που δεν µας λένε για τον καπιταλισµό», όπως αποκαλύπτει στο οµώνυµο βιβλίο του ο κορεάτης οικονοµολόγος Χα-Γιουν Τσανγκ, καθηγητής στο αγγλικό Πανεπιστήµιο του Κέµπριτζ.

Ενα σύστηµα εκτεταµένης προπαγάνδας διασπείρει ανακριβείς και ολέθριους µύθους, µε κυριότερο τον µύθο των ελεύθερων αγορών. Τι µας λένε; Πως οι αγορές πρέπει να είναι ελεύθερες. Και πως οι κυβερνητικές παρεµβάσεις τις εµποδίζουν να είναι αποτελεσµατικές. οι άνθρωποι πρέπει να είναι «ελεύθεροι να επιλέγουν», όπως έλεγε ο Μίλτον Φρίντµαν.

Τι δεν µας λένε; Πως οι ελεύθερες αγορές δεν υπάρχουν πραγµατικά.

Κάθε αγορά διέπεται από κανονισµούς και περιορισµούς. Το πόσο «ελεύθερη» θα είναι µία αγορά, λέει ο κορεάτης καθηγητής, είναι µια πολιτική απόφαση. άλλες χώρες απαγορεύουν την πώληση των πανεπιστηµίων τους και άλλες επιτρέπουν να αγοράζονται νοµίµως (µε ιδιωτικές χορηγίες προς αυτά). αλλού απαγορεύεται το εµπόριο όπλων ή οινοπνευµατωδών και αλλού επιτρέπεται. Όταν το 1819 η βρετανική κυβέρνηση επιχείρησε να περιορίσει την παιδική εργασία θέτοντας το ηλικιακό όριο των εννέα ετών, συνάντησε την αντίδραση της βουλής των Λόρδων, που υποστήριξε πως «η αγορά εργασίας πρέπει να είναι ελεύθερη». Ούτε η αγορά εργασίας είναι όµως ελεύθερη.

Η αγορά εργασίας και οι µισθοί στις πλούσιες χώρες, συνεχίζει ο Χα-Γιουν Τσανγκ, καθορίζονται κυρίως από τη µετανάστευση. Πώς ορίζεται το ανώτατο όριο µεταναστών που µπορεί να δεχτεί µια χώρα; Όχι βέβαια από την «ελεύθερη» αγορά εργασίας που, αν αφηνόταν πράγµατι ελεύθερη, θα αντικαθιστούσε το 90% των εγχώριων εργαζοµένων µε φθηνότερους µετανάστες. Η µετανάστευση καθορίζεται από πολιτικές αποφάσεις. όπως και πολλές άλλες παράµετροι της αγοράς. Μετά την κρίση, το κόστος των δανείων έγινε πολύ φθηνότερο σε πολλές χώρες χάρη στη συνεχή µείωση των επιτοκίων. Έγινε άραγε αυτό επειδή ξαφνικά οι άνθρωποι δεν ήθελαν πια δάνεια και οι τράπεζες κατέβαζαν το κόστος τους για να τους προσελκύσουν; Όχι, ήταν αποτέλεσµα πολιτικών αποφάσεων που στόχο είχαν να ενισχύσουν τη ζήτηση µε µειώσεις των επιτοκίων. Αν όµως οι µισθοί και τα επιτόκια καθορίζονται σε µεγάλο βαθµό από πολιτικές αποφάσεις, αυτό σηµαίνει πως και όλες οι άλλες παράµετροι της αγοράς που επηρεάζονται από τους µισθούς και τα επιτόκια καθορίζονται από αυτές τις πολιτικές αποφάσεις.

Η οικονοµική καταστροφή την οποία ζούµε δεν υπήρξε τυχαία, καταλήγει ο κορεάτης οικονοµολόγος. Ηταν αποτέλεσµα συγκεκριµένων πολιτικών επιλογών για την αναδιανοµή του πλούτου προς όφελος των ανώτατων κοινωνικών τάξεων.

Και η ιδεολογία των «ελεύθερων» αγορών δεν ήταν παρά ένα προπέτασµα που πίσω του κρύφτηκαν και εξακολουθούν να κρύβονται οι πολιτικές ηγεσίες οι οποίες συνέργησαν και εξακολουθούν να συνεργούν στη γενικευµένη κλοπή του εισοδήµατος των υπόλοιπων κοινωνικών τάξεων.

του ΡΟΥΣΣΟΥ ΒΡΑΝΑ

τς τς τς… τι μαθαίνει κανείς από τους καθηγητές του Κέµπριτζ εν έτει 2011 στο Ελλαδιστάν, ή μήπως πρέπει πλέον να την λέμε Τροϊκιστάν;

Και τι εννοεί ο κ. Βρανάς λέγοντας «Αν µας τα έλεγαν τότε, ίσως τα πράγµατα να ήταν αλλιώς. Ίσως να µην κυριαρχούσαν οι πλούσιοι στην κοινωνία, ίσως οι πολίτες να µην ήταν όµηροι των τραπεζιτών και ίσως οι πολιτικοί των κοµµάτων εξουσίας να έτρεχαν να κρυφτούν»;

Δηλαδή τότε δεν κυριαρχούσαν οι πλούσιοι; Και τώρα που μας τα είπαν, είδατε εσείς κανένα πολιτικό κομμάτων εξουσίας και μη, να τρέχει να κρυφτεί;

Ας θυμηθούμε τι έλεγε και ένας ταπεινός ιστολόγος το μακρινό 2008 [*]:

Αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες εβδομάδες είναι η ηρωικότερη -μέχρι στιγμής- στιγμή του καπιταλισμού. Το μεγαλύτερο πλιάτσικο σε πλανητικό επίπεδο. Η μεγαλύτερη λεηλασία πλούτου στην ιστορία των εθνών. Όλο και λιγότεροι πλούσιοι συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερο πλούτο στα χέρια τους, και ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη φτωχαίνουν.

Το πάρτι που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας έχει κυριολεκτικά «ανάψει»! Κι ας το βαφτίζουν κάποιοι «κρίση του καπιταλισμού». Είναι θέμα οπτικής γωνίας. «Ποιος μιλάει;», «και από ποια θέση;», είναι τα ερωτήματα που τίθενται, αυτή τη στιγμή, προς όλους. Για το μεγάλο κεφάλαιο είναι ένα ξεφάντωμα. Για μας, «τους από κάτω» είναι μια καταστροφή. Για εκείνους που επέλεξαν να υπηρετήσουν «τους από πάνω» δεν είναι παρά ακόμα μία «κρίση του καπιταλισμού».

Η παρούσα «κρίση του καπιταλισμού» δεν είναι παρά το μεγαλύτερο πάρτι που έγινε ποτέ σε βάρος της ανθρωπότητας. Οι επιπτώσεις του στον 21ο αιώνα θα κάνουν τον 20ο να μοιάζει με παιδική γιορτή.

Το πλιάτσικο μόλις ξεκίνησε…. και να γινόταν μόνο με αυτή τη μορφή…

[*] Δεν ήταν ο μόνος βέβαια. Εκτός από τον Χ. Μόρφο, είχα την τύχη να γνωρίσω και τον Greek Rider και τον Επίκουρο που τα λέγανε από τότε.

Advertisements
This entry was posted in Economic crisis, Economy, Οικονομία, Οικονομική κρίση and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to 23 πράγµατα που δεν µας λένε για τον καπιταλισµό

  1. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Είχα αναδημοσιεύσει και εγώ ένα κείμενο του καθηγητή πριν ένα χρόνο στα επίκαιρα σχόλια που έγραφα τότε πριν ανακαλύψω του twitter. Ήταν αυτό εδώ το κείμενο: «Free Market Protectionism (New York Review of Ideas)» αλλά φαντάζομαι θα έχει γράψει πολλά ανάλογα που μπορεί κανείς να βρει.

    Κάθε άλλη άποψη πρέπει πλέον να την μελετάμε και να την διαδίδουμε γιατί έχει πλέον χαθεί εντελώς η στοιχειώδης λογική. Από τον ένα γκρεμό πάμε γραμμή προς τον άλλο.

  2. Ο/Η KnowDame λέει:

    Από ότι είδα από το άρθρο που με παρέπεμψες, ο Ha-Joon Chang είναι υποστηρικτής του προστατευτισμού. Επίσης στην παρουσίαση του βιβλίου του στον Guardian, είδα ότι μόνο αντικαπιταλιστής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και ότι προτείνει την απαγόρευση περίπλοκων χρηματοοικονομικών εργαλείων (για να πω την αλήθεια δεν καταλαβαίνω σε ποια ακριβώς αναφέρεται) για την αποφυγή νέας κρίσης…

    «If we are really serious about preventing another crisis like the 2008 meltdown, we should simply ban complex financial instruments, unless they can be unambiguously shown to benefit society in the long run.»

    Αντίστοιχες απόψεις περί προστατευτισμού έχει και ο νομπελίστας Maurice Allais, ο οποίος υποστηρίζει ότι η απουσία του οδηγεί την Ευρώπη κατευθείαν στον γκρεμό, σύμφωνα με ένα παλιό του άρθρο που βρήκα πρόσφατα.

    Για την ίδια την ουσία του βιβλίου του, ότι δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά και ένας άλλος οικονομολόγος το αποδεικνύει με αφορμή την ιστορία των αμερικανικών σιδηροδρόμων. Είναι ο Michael Perelman, στον οποίο έκανε αναφορά σε πρόσφατο σχετικά ποστ ο Κουρελάριος και ένας φίλος μου με αφορμή αυτό το ποστ κάθησε και διάβασε δύο βιβλία του και μου μετέφερε το ζουμί του περιεχομένου τους. Το βιβλίο είναι το Railroading economics : the creation of the free market mythology και εδώ μπορείς να δεις την περιγραφή του βιβλίου από τον εκδότη. Έχει και μπλογκ για όποιον ενδιαφέρεται

    Καλώς όρισες και συγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s